İki dünya, iki duvar, iki kafes, iki kader, varsayalım ki iki insan, biri rüzgar olsun öteki yaprak. Sence rüzgar mı yaprağı çok sever? Yoksa yaprak mı rüzgarı? Rüzgar ki yaprağı gittiği her yere götürür. Yaprak ki rüzgara kanatlarını açar ellerini uzatır Rüzgarın esintisinden midir yoksa yaprağın hafifliğinden midir bilinmez ama bir aşktır ki yaprağı rüzgardan rüzgarı yapraktan ayıramıyor. Sence hangisi daha çok seviyor?


Sana affedilmeyecek kadar büyük hata yapan birine, akıl sınırlarının bittiği yerden başlayacak ceza vermek istiyorsan; bütün samimiyetinle affet. Hissedilen her şeyi arşivleyen kader, kendisiyle en iyi biçimde ilgilenecektir.


Yalnızlık, zeki beyinlerin, çıkarsızların, sağduyulu insanların kaderidir.


Yalnızlık; zeki beyinlerin, çıkarsızların, sağ duyulu insanların kaderidir.