Kabadayılığa yer yok demişler kabadayı ayakta kalmış.


Ben zavallıyı görüp dayılanan, gerçek kabadayı görüp kaçan köpekten nefret ederim.


Delikanlı dediğin adam; adam dövüp, herkese kabadayılık taslayan değil, akşam olup evine bir lokma yemek götürendir. İşte budur delikanlılık.


Her ne kadar kabadayılıkta gözümüz olmasa da dalımızı kıranın ağacını kökten sökmesini iyi biliriz.


Kabadayılıkta gözüm, yok kırma dalımı sökerim ağacını.


Her tespih sallayan kabadayı olsaydı, imam mafya olurdu.


Deli kanlının kaşığına tükürülmez.