Hayat eğer neşeli olsaydı, doğarken ağlamazdım.


Gizli aşk bu söyleyemem derdimi hiç kimseye.


Giden gitmiştir, gittiği gün bitmiştir, ben gideni değil asıl giden beni kaybetmiştir.


Yapma, dokunma, kim dokunduysa sana, ona git, nerde unuttuysan beni, orda kal...


En güzel şiirlerimle kaleme adini sayiklatirim.


Bazen anlatmak zor geldi, korktum; bazen cesurdum sen yoktun ama artık söylüyorum; seni seviyorum birtanem.


Espiri yaptı kazım buna gülmek lazım.


Seni sensiz de yaşıyorum, en azından kafamı dinliyorum.


Seni bana sordular o gitti gelmez dedim.


Seni sevdiğim güne, saate, saniyeye hatta saliseye bile lanet olsun.


Dünya hiçkimse için ağlamaya değmez; değen de ağlatmaz zaten. Eğer birgün ağlarsan sevdiğim başını dik tut, dik tut ki göz yaşlarin ağladığın insan kadar alçalmasın.....


Kıskanmak her aşkın kanında var.


En zor kapanan yara en çok sevdiğinin açtığı yaradır.


O büyük gün daha dün gibi; fotoğraflar sarardı ama düğün pastamızın tadı hala damağımda. Yıllar geçse de yaşattığın ve yaşatacağın tüm mutluluklar için binlerce kere teşekkür ederim hayatım!


Hava güneşsiz, gül dikensiz, ben sensiz.


İçime düsürdüğün ateş, içimdeki yanan yangın, sana cehennem olsun..


İnsan hayatta ne olursa olsun genede kalbini kaptırmamalı.


Dünya unutursa dönmeyi, aşıklar unutursa sevmeyi ancak o zaman unuturum seni.


Unut dediler unuttum ama seni değil unut diyenleri....