gül kırmızı menekşe mor seni nasıl sevdiğimi gel şu kalbime sor.


Sen bu şiiri okurken
Ben çoktan buradan uzakta
Belki bir deniz kıyısında
Belkide bir dağ başında
Yıldızların altında olacağım
Seni ilk defa düşünnmeden
Güneşle uyanacağım
Ne yaşadığımı bileceksin
Nede şiirlerimi kalbini vuracak
Ne telefonların çalacak ansızın
Nede bu zavallı yüreğim
Kaprislerine hedef olacak
Seni sana beni deli sananlara
Byrakıp gideceğim bu şehirden
Nasıl olsa anlamadın sevdiğimden
Nasılsa kazanamadım güvenini
Bütün yazdığım şiirlerin sonunda
Paçavraya döndürdün yüreğimi
Nedense hep bir şeyler aradın
Kırmızı ışıkları üzerime yaktın
Ne yaptımsa yaranamadım
İşte gidiyorum yoruldum artık
Çektrdiğin acılar kadar yaslıyım
Çıkıyorum hayatından vedasız
Nasıl olsa fark etmez senin için
Belki çok şanslıydı
Belkide çok yaşlıydı diyeceksin
Artık bundan böyle
Hasretin acıları servetim olacak
Kim bilir aşkı sevdayı unuturda
Uslanır bu zalim yürek
Hani derler ya
Yolcu yolunda gerek
Gidiyorum işte huzurun olsun
Yarın bu saatlerde ben yollarda
Sen karanlık sokaklarda
Yapa yalnız içini saran
Bu alevi söndürmek için
Hüzünlere sarılıp yatarken
Dalıp gideceksin mazinin
En hazin köşesine
Kim bilir kaçıncı uykuda
Kaçıncı rüyada olursun
Belki geçmişinle yüzleşir
Belki rüyalarınla sevişir
Ve yine korsan yüreğin
kol gezer
Hayince pusuda olur
Ve kimi zaman nefretin
Kimin zaman ihanetin olur


SEVݝYORUM AMA KݝMݝ
EN TATLI BݝRݝNݝ
NASIL S֖YLESEM SANA
ݝLK HARFLERݝNE BAKSANA


sen papatya kadar güzel ve kokulusun ben arıyım senden borç alırım seni unutmam kalbime koyarım Çok güzel kokardın hasretle koklardım senden aldığım borçlan bal yaparım senden başkası borç alırsa dikenimlen kalbine sokarım ben arı olsamda benimde kalbim var seni sevebilirmiyim.


NE GüNEŞİN BATIޞINA

NE BݝR IRMAАIN AKIޞINA
NEDE BݝR RESSAMIN NAKIޞINA

BEN BݝTANEMݝN BAKIİŞINA


et tırnaktan ayrılsa
gül dikensiz kalsa
leyla mecnunsuz yaşasa
ben sensiz yaşayamam.